Zeynep Ömür

Odak nerede ise yaratım orada; her an ve daima...


Benim niyetim


insan hayatında birçok yoldan geçiyor ve pek çok şey deneyimliyor.Bir ömürde o kadar çok kişi oluyoruz ki bir süre sonra normal gelmeye başlıyor.Çocuk oluyor yetişkin bireye evriliyoruz.Önce evlat oluyor sonra istersek ebeveyn oluyoruz.Öğrenen oluyoruz, öğreten oluyoruz.Gibi gibi...Liste uzar gider.

Ben de evlat oldum,anne oldum,kardeş oldum,abla oldum.Seven oldum, sevilen oldum,bekâr oldum, evli oldum,boşanan oldum.

Çalışan oldum,kovulan oldum,istifa eden oldum,girişimci oldum,para kazanan oldum,para kaybeden oldum.

Öğrenci oldum,soran oldum,merak eden oldum,öğrenen oldum,öğreten oldum.

Çok mutlu oldum,çok üzgün oldum,sevinçlerim oldum,kederlerim oldum.

Özleyen oldum,özlenen oldum.

Gurur duyduklarım,pişman olduklarım,takdir ettiklerim,burun kıvırdıklarım oldum.

En nihayetinde hep kendi içine  yürüyen yolcu oldum.

Bu yolculukta küçükken hep bir yol gösteren olsun istedim.Büyüdüm;sevincimi gönülden paylaşan,kederimi derinden anlayan olsun istedim.Yanımda olsun güç versin istedim.Koşulsuz olsun istedim.

Ne zaman ki kendime koşulsuz olmayı öğrendim bu desteği dışarıda aramaktan vazgeçtim.En çok destek de tam bu zamanda geldi.Birçok rehberim oldu.

Demem o ki kendi gücünüze uyandığınızda ve gücünüzü onurlandırmayı öğrendiğinizde ihtiyaçlar başka anlamlara bürünüyor.Siz kendinizi keşfetmekte bambaşka derinliklere ulaşıyorsunuz.

Benim niyetim özellikle kadınların kendi güçlerine uyanmalarına,hatırlamalarına ve güçlerini sahiplenirken feminen zerafetin içinde kalmalarına alan tutmak.Hikâye hiç değişmeyecek zannederlerken aslında ne kadar kolay ve zarifçe değiştirebileceklerini göstermek.Doğuştan sahip oldukları yaratım gücünü hatırlatmak.

Bir unutan ve daima hatırlayan olarak bunu yapmak benim için büyük zevk.

Niyetime ortak olduğunuz için teşekkür ederim.